1. bugragurmakkelimef.Damızlık erkek deve hâline gelmek; buğralaşmak; buğra gibi olmak.
  2. burmakkelimef.Koku saçmak.
  3. busmakkelimef.Pusmak; pusu kurmak; pusuya yatmak; gizlenmek; saklanmak. [Yüknekî]
  4. buşmakkelimef.Üzülmek; sıkılmak; canı sıkılmak; usanmak.
  5. bügülemekkelimef.Bilgi ile donanmak.
  6. bürkirmekkelimef.Püskürmek.
  7. bütmekkelimef.Bitmek; tamamlanmak; gerçekleşmek.
  8. bütmekkelimef.(Yara için) kapanmak; onulmak. [Yüknekî]
  9. bütmekkelimef.Bir şeye inanmak. [Yüknekî]
  10. çapmakkelimef.Yüzmek.
  11. çavıkmakkelimef.Güçlenmek; kuvvetlenmek.
  12. çoglamakkelimef.(Fil için) bağırmak.
  13. ınçıklamakkelimef.Hıçkırarak ağlamak; inlemek; hıçkırmak; feryat etmek.
  14. ısınmakkelimef.Sıcaklığı artmak; daha sıcak duruma gelmek; ısı kazanmak.
  15. inmekkelimef.Yukarıdaki bir yerden daha aşağıdaki başka bir yere doğru gelmek.
  16. irikmekkelimef.Toplanmak; birikmek.
  17. irikmekkelimef.İğrenmek; nefret etmek; istikrah etmek.
  18. irmekkelimef.Yalnızlık duymak; üzülmek.
  19. isimekkelimef.Isınmak; sıcak olmak.
  20. ismekkelimef.İnmek; azalmak; hafiflemek.
  21. ivmekkelimef.Çabuk davranmak; acele etmek; derhal yapmak.
  22. kaçmakkelimef.Bulunması gereken bir yerden zor kullanarak veya hileyle ayrılmak; firar etmek.
  23. kadıtmakkelimef.İnat etmek; dik başlı olmak; kimseye boyun eğmemek; dikilmek.
  24. kakılamakkelimef.Bağırmak.
  25. kakırmakkelimef.Boğazını aksırarak temizlemek; balgam çıkarmak.
  26. kalkmakkelimef.eT.Yükselmek; sıçramak; şaha kalkmak; doğrulmak; dik duruma gelmek.
  27. kalmakkelimef.Bulunduğu durumu veya konumu korumak, değiştirmeden durmak.
  28. kamamakkelimef.Kamaşmak.
  29. kamıtmakkelimef.Kaymak.
  30. kammakkelimef.Kamaşmak.
  31. katgurmakkelimef.Gülmekten katılmak.
  32. kaymakkelimef.eT.Geri dönmek; caymak.
  33. keçmekkelimef.Geçmek. [Yüknekî]
  34. kelgelmekkelimef.Gitmek üzere olmak.
  35. kezmekkelimef.Gezmek; dolaşmak.
  36. kızmakkelimef.Kızarmak.
  37. kızmakkelimef.Öfkelenmek; sinirlenmek.
  38. kingümekkelimef.Genişlemek.
  39. kinikmekkelimef.Gecikmek.
  40. kitmekkelimef.Gitmek; çekilmek; zail olmak. [Yüknekî]
  41. kopmakkelimef.eT.(Tel, ip, halat vb. için) üzerine uygulanan çekme kuvveti dolayısıyla iki parçaya ayrılmak.
  42. koramakkelimef.Azalmak.
  43. korkmakkelimef.Şiddetle savunmak; kendini korumak için yoğun bir istek duymak.
  44. kökremekkelimef.Gürlemek; kükremek; bağırmak; böğürmek.
  45. köpedmekkelimef.Çoğalmak.
  46. körkitmekkelimef.bknz. körgitmek
  47. kuturmakkelimef.Delirmek; kudurmak; şuurunu kaybetmek.
  48. küremekkelimef.Özgür olmak; bağımsız olmak; yönetilmez olmak.
  49. küymekkelimef.Yanmak.
  50. mangmakkelimef.Yürümek; yürüyerek gitmek; adım atmak.