ÖtükenTürkçe Sözlük
KB — bu süzgeçi kaldır

500+ madde

sıraalfabetikanlam sayısıdeyim sayısısüzgeçleri temizle
  1. kıvkelimeis.Kut; devlet; baht; saadet; azamet.
  2. kıvçakkelimeis.Kof; boş.
  3. kıvıkelimesf.Boş.
  4. kıvılıkkelimeis.Süreksizlik.
  5. kıyıkkelimeis.Cayma.
  6. kıyıksızkelimesf.Eğrisiz.
  7. kıyılmakkelimef.Kıymak işi yapılmak; kıymak eylemine uğramak.
  8. kıyınkelimeis.Bir kimsenin başkasına yasaya aykırı veya vicdanın kabul etmeyeceği biçimde yaptığı kötülük; zulüm; azap; işkence.
  9. kıymakkelimef.eT.Acımadan ortadan kaldırmak; öldürmek.
  10. kızkelimesf.Nadir bulunan; az bulunur; kıt. [Yüknekî]
  11. kızkelimeis.eT.Cinsiyet bakımından dişi olan çocuk veya genç kız çocuk.
  12. kızartmakkelimef.Kızarmasını sağlamak; kızarmasına sebep olmak; kor haline getirmek; kırmızılaştırmak.
  13. kızılkelimesf.Çok kırmızı olan; parlak kırmızı olan; kızıl renk.
  14. kizlemekkelimef.Gizlemek; saklamak. [Yüknekî]
  15. kızlıkkelimeis.Pahalılık.
  16. kızmakkelimef.Kızarmak.
  17. kızmakkelimef.Öfkelenmek; sinirlenmek.
  18. kızrakkelimesf.Az bulunur; nadir rastlanır.
  19. köçkelimeis.Göç.
  20. köçgünkelimesf.Göç eden.
  21. köçkünkelimesf.Göç eden.
  22. köçütkelimeis.Göçürme aracı; göç atı.
  23. köçütçikelimesf.Göçürecek olan; göçüren.
  24. ködezilmekkelimef.bknz. küdezilmek
  25. ködezligkelimesf.bknz. küdezlig
  26. kodguçıkelimesf.Bırakan; terk eden.
  27. kodıkelimesf.Alt; aşağı; adi. [Yüknekî]
  28. kodkıkelimezf.bknz. kodıkı
  29. kodmakkelimef.Koymak; yere koymak; bırakmak; terk etmek; koyuvermek; yerleştirmek. [Yüknekî]
  30. ködrümkelimesf.bknz. küdrüm
  31. ködügkelimeis.bknz. küdüg
  32. kodunmakkelimef.Bırakmak.
  33. kögüzkelimeis.Göğüs. [Yüknekî]
  34. kökkelimeis.eT.Asıl; kaynak; temel. [Yüknekî]
  35. kökkelimeis.Gökyüzü; hava; sema; gök kubbe; .
  36. kökkelimesf.Mavi; gök; gök rengi; lacivert.
  37. kökkelimesf.Yıllanmış; saçlarını ağartmış; ihtiyar; tecrübeli.
  38. kök ayukdeyimKöylü ve Türkmen büyüklerine verilen ad.
  39. kökçinkelimesf.Mavimsi.
  40. kökişkelimeis.Bir tür kuş.
  41. köklemekkelimef.Bir şeyin aslını araştırmak; aslına vakıf olmak; köküne inmek.
  42. kökremekkelimef.Gürlemek; kükremek; bağırmak; böğürmek.
  43. köksegüçikelimesf.Göğe yükselmek isteyen.
  44. köksemekkelimef.Göğe yükselmek istemek.
  45. köksünkelimeis.Öfke; gazap.
  46. kokuzkelimeis.Boş; boşluk; eksiklik.
  47. kolkelimeis.İnsan vücudunun omuzdan başlayarak parmak uçlarına kadar olan kısmı. [Yüknekî]
  48. kolkelimeis.Susuz dere.
  49. koldaşkelimeis.Bir işi birlikte yapanlardan her biri; iş arkadaşı; arkadaş.
  50. kölikkelimeis.Gölge.