1. künylügkelimesf.Çin.Cariyeli; hizmetçili
  2. küregükelimeis.İtaatsiz olma; zapt-u rapt altına alınamama; itaatsizlik; disiplinsizlik.
  3. kürligkelimesf.Aldatıcı; hilekâr; hileli; yalan; aldatan.
  4. kürmemekkelimef.Görmemek.
  5. küzetmekkelimef.Gözetmek; korumak; kollamak; saklamak; muhafaza etmek.
  6. lagzınkelimeis.Toh.Domuz
  7. menkelimezm.Birinci teklik kişi zamiri; ben.
  8. meningkelimezm.Teklik birinci kişi zamirinin ilgi hali; benim; benimki.
  9. nekelimezm.eT.Soru zamiri; hangi şey.
  10. nençekelimezf.Nice kez; nice; onca; ne çok; pek çok.
  11. nengkelimezm.Belirsizlik zamiri; herhangi biri.
  12. odgarmakkelimef.Düşünme sonunda anlamak.
  13. ogılkelimeis.Oğul; evlat.
  14. oglankelimeis.Çocuk; oğlan.
  15. oglıtkelimeis.Oğullar; evlatlar.
  16. okkelimeis.Ahşaptan yapılma, bir ucunda sivri bir demir diğer tarafında yönlendirici yelek bulunan, genellikle yay ile atılan eski bir silah.
  17. okkelimeis.Kabile teşkilatında küçük birlik;
  18. okımakkelimef.Ok üzerine çentik atarak haber göndermek; davet etmek; çağırmak; davet etmek.
  19. oksuzkelimesf.Boy örgütü olmayan; örgütsüz.
  20. olkelimezm.Üçüncü teklik şahıs zamiri; “o”.
  21. olurmakkelimef.Oturmak; oturmuş olmak.
  22. olurtmakkelimef.Oturtmak.
  23. onkelimesf.Dokuzdan bir artık; dokuz artı bir;
  24. onunçkelimesf.Onuncu.
  25. oplamakkelimef.Atılmak; kendini tutamayıp fırlamak.
  26. ordukelimeis.Hakanın oturduğu şehir; başkent; beylik merkezi.
  27. ortukelimesf.Orta; merkez.
  28. otkelimeis.Ateş.
  29. otuzkelimeis.Üç kere ona eşit yirmi dokuzdan sonra gelen tam sayı.
  30. ozmakkelimef.Geçmek.
  31. ödkelimeis.Safra kesesi.
  32. ödkelimeis.Zaman; vakit; saat; an.
  33. ödüşkelimeis.Tam yirmi dört saatlik zaman ölçü birimi; tam gün; 24 saat.
  34. ögkelimeis.Anne; ana.
  35. ögirmekkelimef.Sevinmek; memnun olmak; mesrur olmak; neşelenmek.
  36. ögmekkelimef.Övmek; sena etmek; alkışlamak.
  37. ögsüzkelimesf.Öksüz; annesiz; yetim; anasız.
  38. ögtürmekkelimef.Övdürmek.
  39. ökünmekkelimef.Nedamet etmek; pişman olmak; üzülmek; üzüntü, kaygı duymak; nadim olmak.
  40. öldeçikelimesf.Ölecek.
  41. ölmekkelimef.(Canlı bir varlık için) canlılığı yok olmak; hayatını kaybetmek; yaşamı sona ermek.
  42. ölügkelimeis.Ölü; ceset; meyyit.
  43. ölürmekkelimef.Öldürmek.
  44. ömekkelimef.Düşünmek; akıl etmek; bilmek.
  45. öngrekelimezf.Önde; ön tarafta; ileride.
  46. örmekkelimef.Yükselmek; çıkmak belirmek.
  47. ötügkelimeis.Dilek; istida; istek; rica.
  48. özkelimezm.Dönüşlülük zamiri; kendi; bizzat özü; nefsi.
  49. özikelimezm.Kendisi; kendileri.
  50. özlikkelimeis.(Binek atı için) kişiye ait; has; şahsî; kendisine ait.