ok

kelimeis.

oḳ / oḫ

اوخ اوق

  1. 1

    {eAT}{eT}Ahşaptan yapılma, bir ucunda sivri bir demir diğer tarafında yönlendirici yelek bulunan, genellikle yay ile atılan eski bir silah.

    [DK][DLT][ETY][EUTS][KB][Tekin]

  2. 2

    Yön göstermek amacıyla çeşitli yerlere konulan oka benzer işaret: ū

  3. 3

    mat.Bir kirişin ortasında bu kirişi gören yaya çıkılan dikme.

  4. 4

    ed.(Divan şiirinde) kaza, kader; sevgilinin gamzesi, kirpiği, cevri, cefası ve âşıkta uyandırdığı dert; âşığın ahı.