ÖtükenTürkçe Sözlük

ortu

kelimesf.
{eT}#110872

Köken

or (ana meydan) > or-tū (-du / -tu: bulunma durumu eki) / ortō / otrā

اورطو

Anlamlar

  1. 1

    Orta; merkez.

    [DLT][EUTS][Gabain][KB][Tekin][İKPÖy.]

  2. 2

    Orta; yarı.

    [ETY]

  3. 3

    Orta halli.

    [KB]

  4. 4

    {eAT}is.Ordu; .

    [EUTS]

Bu sözcükle kurulan deyimler2