1. asığlıgkelimesf.Faydalı; kazançlı.
  2. aşlagçıkelimeis.Kap kacak tamircisi
  3. aşlıkkelimeis.Yemeklik; .
  4. aşmakkelimef.eT.Yüksekte bulunan bir engelin üzerinden öbür tarafa geçmek; bir şeyin üstünden geçmek.
  5. asmakkelimef.Bir nesneyi bir yere aşağı doğru sarkacak biçimde takmak, bağlamak.
  6. asmışkelimesf.Asılmış.
  7. aşnukelimezf.Eskiden; önce; geçen; geçmiş daha önce; evvel; evvelce. .
  8. aşnukıkelimesf.Önceki; ilk; evvelki.
  9. aşnukı anadeyimİlk ana; Havva.
  10. aşnukı atadeyimİlk ata; Âdem.
  11. asragı kündeyimEvvelki gün
  12. atkelimeis.İsim; ad.
  13. atkelimeis.Atgiller familyasından binek, yük ve çeki hayvanı olarak kullanılan ortalama otuz yıl ömürlü, memeli, tek toynaklı, evcil ve otçul hayvan, (Equus…
  14. atakelimeis.eT.Baba. [Yüknekî]
  15. ata ekesideyimBabanın kız kardeşi; hala.
  16. ata karındaşıdeyimBabanın erkek kardeşi; amca
  17. atamakkelimef.eT.Kendi adına hareket etmek üzere birisini bir işte görevlendirmek; tevkil kılmak.
  18. atankelimeis.Enenmiş deve; iğdiş edilmiş deve.
  19. atgankelimeis.Yük devesi.
  20. atgulakkelimeis.Tüfeğin tetik bileziği.
  21. atlamakkelimef.Bir yükseklikten ayakları yerden kesilmiş olarak sıçrayıp geçmek; ; çıvmak; hoplamak; kalgımak; sekmek; sıçramak. Duvardan atlamak.
  22. atlanmakkelimef.At sahibi olmak.
  23. atlıkelimeis.eT.Ata binmiş kişi; binici; süvari; sipahi.
  24. atlıgkelimesf.Adlı; adı olan; ad almış; isimli; sanlı.
  25. atlıkkelimeis.At bağlanacak yer.
  26. atmakkelimef.Bir nesneyi elden bırakıp boşluğa, ileriye doğru fırlatmak. [Yüknekî]
  27. atmıkkelimesf.At sahibi.
  28. avkelimeis.Karada ve denizde yabani hayvanları avlama işi.
  29. av itideyimAv köpeği.
  30. avçıkelimeis.Avcı .
  31. avınçkelimeis.Alışma; ısınma; avunma.
  32. avlamakkelimef.Bir av hayvanını yakalamak veya bir silahla öldürmek.
  33. aykelimeis.eT.Genel olarak Ay'ın Dünya etrafında bir kez dolanımına eşit, yılın on ikide biri olan zaman dilimi. .
  34. ayakelimeis.Sonradan takılan isim; lakap
  35. ayakkelimeis.eT.İnsan ve hayvanlarda yere basmaya ve yürümeye yarayan organ.
  36. ayakçıkelimeis.Çanakçı; kâseci.
  37. ayaşkelimesf.Sözleşen; dostlaşan kimse
  38. aydınkelimeis.eT.Aylı gece.
  39. aygırkelimeis.Döl için seçilmiş, iğdiş edilmemiş damızlık erkek at.
  40. ayığkelimeis.Ayı
  41. ayıkkelimesf.Aklı başında, bilinci yerinde olan.
  42. aymakkelimef.Anlatmak; açıklamak; söylemek; konuşmak; haber vermek; belirtmek; tasvir etmek; demek; takdim etmek. [Yüknekî]
  43. ayrıkkelimesf.eT.Birbirinden ayrı duran.
  44. ayrılmakkelimef.Birlik veya bütünden kopmak, uzaklaşmak; terk etmek.
  45. aytmakkelimef.Söylemek; demek.
  46. azkelimesf.eT.Ölçü ve derece bakımından yetersiz; çok olmayan; biraz. [Yüknekî]
  47. azıkkelimeis.eT.Yiyecek; erzak; nevale.
  48. azıtmakkelimef.Azmış hâle gelmek; azgınlık etmek.
  49. azmakkelimef.Yolunu şaşırmak; yoldan çıkmak; yolu yitirmek; şaşırmak.
  50. tabakelimeis.Başa kakma.