1. cıvımakkelimef.Yumuşak hâle gelmek; cıvık olmak; sulanmak.
  2. cızırdamakkelimef.Sürekli bir “cız” sesi çıkarmak; cızırtı yapmak.
  3. cinlenmekkelimef.Cinli olmak; cinlerin saldırısına uğradığı sanılmak.
  4. çakışmakkelimef.Üst üste getirildiği zaman biçim ve boyut bakımından denk ve eşit olmak; birbirine tam uymak.
  5. çamurlamakkelimef.Çamur sürmek; çamurla kirletmek.
  6. çamurlaşmakkelimef.Çamur durumuna gelmek.
  7. çarpıtılmakkelimef.Biçimi ve görüntüsü değiştirilmek.
  8. çatmakkelimef.Odun, değnek, tüfek gibi uzun şeyler için) diğer uçları serbest kalacak biçimde bir ucundan çaprazlama kavuşturarak durdurmak, tutturmak; bir araya…
  9. çattırmakkelimef.Çatmak eylemini yaptırmak.
  10. çekişmekkelimef.Bir şeyi uçlarından tutarak karşılıklı çekmek.
  11. çenilemekkelimef.(Köpek için) canı yanmaktan dolayı acı acı bağırmak.
  12. çerezlenmekkelimef.Kuru yemiş cinsinden bir şeyler yemek.
  13. çıkarmakkelimef.eT.Bir şeyin çıkmasını sağlamak; içerden dışarıya hareket ettirmek.
  14. çıkılamakkelimef.Bir şeyi çıkın yapmak; çıkın içine koymak.
  15. çıkmakkelimef.Bir yerden, bir yerin içinden dışarı varmak. : Evden çıktılar.
  16. çıldırmakkelimef.Delirmek; aklını oynatmak.
  17. çırpınmakkelimef.Bir acı etkisi ile vücudun bazı yerlerini, özellikle kol ve bacakları şiddetle sallamak, sarsmak; sağa sola savurmak.
  18. çıtlatmakkelimef.Çıtlamasını sağlamak; çıt sesi çıkartmak.
  19. çimlenmekkelimef.Yiyeceklerden azar azar alıp yemek.
  20. çirozlaşmakkelimef.(Uskumru için) yumurtalarını atarak zayıflamak.
  21. çivilemekkelimef.Bir şeyi bir yere çivi ile tutturmak; mıhlamak.
  22. çorlamakkelimef.Hastalık bulmak; bozulmak; kötülemek.
  23. çöktürmekkelimef.Çökmesine yol açmak.
  24. çöpürlenmekkelimef.Kirlenmek.
  25. çözülmekkelimef.Bağlarından kurtulmak; açılmak.
  26. çullanmakkelimef.Toplanmak.
  27. dağılmakkelimef.eT.Toplu hâlde bulunurken birbirinden ayrılıp uzaklaşmak.
  28. dağlamakkelimef.Far.Vücutta bulunan herhangi bir yarayı ortadan kaldırmak veya kanı dindirmek için kızgın bir metalle yakmak.
  29. dalamakkelimef.eT.(Hayvan için) bir insan ya da hayvanın üzerine atılarak ısırmak, dişle koparmak; yırtmak.
  30. dalaşmakkelimef.eT.(Köpekler için) boğuşup birbirini ısırmak.
  31. daldırmakkelimef.Dalma işini yaptırmak; dalmasını sağlamak.
  32. dallandırmakkelimef.Dallanmasına yol açmak.
  33. damgalamakkelimef.Damga ile işaret koymak; damga vurmak.
  34. damgalanmakkelimef.Üzerine damga ile işaret konulmak; damga vurulmak.
  35. damlamakkelimef.eT.Damla biçiminde tane tane düşmek.
  36. daralmakkelimef.Dar duruma düşmek; boyutları küçülmek; azalmak.
  37. darbelemekkelimef.Vurmak, çarpmak.
  38. debelenmekkelimef.Bir acının etkisiyle veya bir baskından kurtulmak için rastlantısal hareketlerde bulunmak; çırpınmak.
  39. delirtmekkelimef.Birisinin delirmesine sebep olmak; çıldırtmak.
  40. delmekkelimef.eT.Delik açmak.
  41. demirleşmekkelimef.Demir duruma gelmek; demir özelliği göstermek.
  42. dengeltmekkelimef.Düzeltmek.
  43. deprenmekkelimef.eT.Kıpırdanmak, hareket etmek; yerinden oynamak; sarsılmak.
  44. desteklemekkelimef.Bir şeyin sağlam veya dengede durmasını sağlamak için destek koymak.
  45. deşilmekkelimef.eT.Yarılarak içi dışına çıkarılmak.
  46. deşmekkelimef.eT.İçini çıkarmak.
  47. devirmekkelimef.eT.Ayakta veya dik duran bir şeyin dengesini bozarak düşürmek veya yatık duruma getirmek; çevirmek; döndürmek.
  48. diftiklenmekkelimef.(Kumaş için) tarazlanmak.
  49. diklenmekkelimef.Dik duruma gelmek.
  50. dikleşmekkelimef.] Dik durum almak.