dağılmak

kelimef.

eT.*taġ-mak (dağıtmak) > taġ-ıl-mak > dağıl-mak

  1. 1

    Toplu hâlde bulunurken birbirinden ayrılıp uzaklaşmak.

  2. 2

    (Birim, değer için) çeşitli etkenlerle oranlı olarak bölünmek; paylaşılmak.

  3. 3

    (Nesneler için) bütünlüğü bozulmak; parçalanmak.

  4. 4

    Karmakarışık olmak; düzeni yitmek.

  5. 5

    mecaz.(Topluluk, birlik için) uyumu, beraberliği, eşgüdümü kalmamak.

  6. 6

    mecaz.(Kuruluş, ortaklık için) varlığı sona ermek; fesholmak.

  7. 7

    mecaz.Etkisiz, güçsüz hâle gelmek.

  8. 8

    mecaz.(Kişi için) aynı anda pek çok işe girişmekle verimini kaybetmek.