324 madde
- bolgusuzkelimesf.Olması düşünülemez; olmaz; oluşsuz; olgusuz.
- boşkelimesf.eT.Serbest; hür; özgür.
- boşlagkelimesf.Bırakılmış; terk edilmiş; boş verilmiş.
- bukelimesf.eT.Yer olarak yakında bulunan bir varlığı işaret eder. [Yüknekî]
- bugragukelimesf.Buğra gibi; damızlık erkek deveye benzer.
- bulakkelimesf.(At için) haşarı.
- bulgangukkelimesf.Bulanık.
- bulganukkelimesf.Bulanık.
- bunduzkelimesf.Bunak.
- burunkelimesf.Önce; ileri; önceleri; evvel; evvelleri. [Yüknekî]
- buşıkelimesf.Öfkeli; sinirli; hırçın.
- bügükelimesf.Dirayetli; büyücü.
- bükekelimesf.Kahraman; cesur.
- büktelkelimesf.Olgun; oturaklı.
- bütünkelimesf.eT.Eksiksiz; tam. [Yüknekî]
- çalkelimesf.Alaca; kır; kırçıl.
- çıgaykelimesf.Yoksul; fukara; sefil.
- çınkelimesf.Çin.Gerçek; doğru; sahih. [Yüknekî]
- çigenkelimesf.Yular.
- Çinlıgkelimesf.Çinli; Çini.
- çökütkelimesf.Kısa; cüce.
- çuzkelimesf.Sırmalı. [Yüknekî]
- dengeşkelimesf.Denk; eş.
- dengeşçikelimesf.Kıyasla hareket eden.
- dengsizkelimesf.Saygısız; yakışıksız; münasebetsiz.
- ditimligkelimesf.İnatçı.
- eminkelimesf.Ar.Kendisine güvenilebilir; emniyet edilebilecek olan.
- ıdukkelimesf.Salıverilen; gönderilen; gönderilmiş.
- ınalkelimesf.İnanılır, güvenilir; itimat edilir.
- ınçıkkelimesf.İniltili; bitkin.
- ıngakelimesf.Değersiz; aşağılık; iğrenç; berbat.
- içgüçikelimesf.İçkiye alışkın.
- ikindikelimesf.İkinci.
- iminkelimesf.Ar.Emin.
- irigkelimesf.(İnsan ve nesne için) kaba; iri; iri yarı; kaba saba.
- irikkelimesf.Katı olan.
- irinçkelimesf.Mutsuz; sefil; acınacak; iğrenç.
- irselkelimesf.Dönek; kalleş; kararsız; sebatsız; vefasız.
- itgüçikelimesf.Yapan; eden; inşa eden; yaratan.
- ivekkelimesf.Aceleci.
- kalkelimesf.Sagay.Deli; çılgın; kudurmuş; kaçık; divane.
- kalınkelimesf.Kalabalık; sayısız; çok; sürü.
- kamçılıgkelimesf.Kamçılı; kamçısı bulunan.
- karıkkelimesf.Karılmış; katışmış; karışık.
- karıksızkelimesf.Katışık olmayan; saf.
- kaşıgkelimesf.Taranmış; düzgün.
- katıksızkelimesf.Katığı olmayan; kuru.
- katkıkelimesf.Katı; sert; haşin.
- keçimligkelimesf.Geçici.
- kerişkelimesf.Çekişme; kavga; çekiş.