emin

kelimesf.(emi:n)

Ar.emn > emīn

امين

  1. 1

    {eT}Kendisine güvenilebilir; emniyet edilebilecek olan.

    [KB]

  2. 2

    Tehlikesiz; güvenli.

  3. 3

    Şüphesi olmayan; inanan; güvenen.

  4. 4

    Hz. Muhammed’in lakabı.

  5. 5

    İmparatorluk döneminde bazı devlet görevlerindeki sorumlu kişilere verilen ad.

  6. 6

    Mutemet kişi.