- kitmekkelimef.Gitmek; çekilmek; zail olmak. [Yüknekî]
- kondurmakkelimef.Yerleştirmek; oturtmak; üzerine oturtmak; iskân etmek.
- ordukelimeis.Hakanın oturduğu şehir; başkent; beylik merkezi.
- sökmekkelimef.Koparmak; yarmak; yırtmak.
- takmakkelimef.Eklemek; ilave etmek.
- taygunkelimeis.Çin.Taylar.
- tizligkelimesf.Dizli; dizi olan.
- yaratmakkelimef.(Tanrı için) yoktan var etmek; kendinden uydurmak; vücuda getirmek; oranlayıp yapmak; gereken duruma getirmek; tanzim etmek; düzene koymak;…
- yoğurmakkelimef.Yoğun, sıkı, koyu duruma getirmek; koyulaştırmak.
- yükkelimeis.Ağırlık.