Ötüken
eT — bu süzgeçi kaldırDS — bu süzgeçi kaldır

500+ madde

sıraalfabetikanlam sayısıdeyim sayısısüzgeçleri temizle
  1. kışlakkelimeis.Kışlık mesken.
  2. kıvkelimeis.Kut; devlet; baht; saadet; azamet.
  3. kızgılkelimesf.Kızılımsı; kızılımtırak.
  4. kızlıkkelimeis.Pahalılık.
  5. kindikkelimeis.Göbek; insan göbeği. .
  6. kirinmekkelimef.Girer gibi göstermek; girmek.
  7. kirişmekkelimef.Girişmek; birlikte girmek; girmekte yardım ve yarış etmek.
  8. kiyikkelimeis.bknz. keyik [Nevayi]
  9. kobuzkelimeis.bknz. kopuz
  10. koçuşmakkelimef.Kucaklamak.
  11. kolaçkelimeis.Kulaç.
  12. koldaşkelimeis.Bir işi birlikte yapanlardan her biri; iş arkadaşı; arkadaş.
  13. komakkelimef.Koymak; bırakmak; terk etmek.
  14. komursgakelimeis.Karınca.
  15. komutmakkelimef.Coşturmak; heyecana getirmek.
  16. konkelimeis.Koyun; göğüs; bağır.
  17. konakkelimeis.Misafir; konuk.
  18. kondurmakkelimef.Yerleştirmek; oturtmak; üzerine oturtmak; iskân etmek.
  19. kongrakkelimeis.Çan; zil; çıngırak.
  20. konşukelimeis.Komşu.
  21. konuklukkelimeis.Konuk olma durumu; misafirlik.
  22. konumkelimeis.Göçerlerin geçici bir süre, çoğunlukla bir mevsim oturdukları yer; yurt; konulan yer; konak.
  23. konurkelimesf.Açık kestane renginde olan; boz renkli.
  24. korgankelimeis.bknz. korıgan
  25. korlukkelimeis.Maya kabı; mayalık.
  26. korumkelimeis.Ağır ve büyük kaya.
  27. koşulmakkelimef.Birleştirilmek; katılmak; toplanmak; bağlanmak; tertip edilmek; öğür kılınmak.
  28. koykelimeis.Koyun.
  29. koykelimeis.Alt; dip.
  30. koyınkelimeis.Koyun.
  31. kozkelimeis.bknz. kor; köz
  32. köçkelimeis.Göç.
  33. köçürmekkelimef.Göçürmek; göç ettirmek. [Yüknekî]
  34. kögürçünkelimeis.bknz. kögürçgün
  35. kökkelimeis.Gökyüzü; hava; sema; gök kubbe; .
  36. kölgekelimeis.Gölge.
  37. kölükkelimeis.Arka.
  38. kömeçkelimeis.Küle gömülerek pişirilen çörek; kül pidesi; kömbe; .
  39. kömmekkelimef.Gömmek. [Yüknekî]
  40. köndükelimesf.Kötü; bayağı.
  41. köpkelimesf.Çok; bol. [Yüknekî]
  42. köpmekkelimef.Köpürmek; taşmak.
  43. körmekkelimef.Görmek; bakmak. [Yüknekî]
  44. körtükkelimesf.Kar yığını; kar sahası; karlı yer.
  45. körüşkelimeis.Bakış.
  46. köşekkelimeis.Genç hayvan.
  47. köymekkelimef.Yanmak; kavrulmak.
  48. közegükelimeis.Ateş yakmak veya aktarmak için kullanılan aygıt; köseği.
  49. kudurukelimezf.Tamamıyla; bütünüyle; büsbütün.
  50. kulunlamakkelimef.(Kısrak ve eşek için) doğurmak; tay vermek; yavru doğurmak; kulun meydana getirmek.