körtük

kelimesf.

kür-ü-mekk > kürü-t-mek > kür(ü)t-ük / körtük

  1. 1

    Kar yığını; kar sahası; karlı yer.

    [EUTS][Gabain]

  2. 2

    Çöl.

    [EUTS]

  3. 3

    Âşık; seven.

    [EUTS][Gabain]

  4. 4

    {ağız}Yığın.

    [DS]