ÖtükenTürkçe Sözlük

kulunlamak

kelimef.(kulunla:mak)
{ağız}{eAT}{eT}gçsz.[-r] [-l(u)-yor]#99011

Köken

kulun > ḳulun-lā-maḳ

قلونلمق

Anlamlar

  1. 1

    (Kısrak ve eşek için) doğurmak; tay vermek; yavru doğurmak; kulun meydana getirmek.

    [DLT][DS][ETY][EUTS]