1. eksümekkelimef.Eksilmek; azalmak.
  2. enükkelimeis.Hayvan yavrusu; enik; yavru.
  3. esrükkelimesf.eT.Sarhoş
  4. eyegükelimeis.Hayvan ve insanın kaburgası; eğe kemiği; kaburga.
  5. haçankelimezf.Ne zaman; ne vakit.
  6. içikmekkelimef.Girmek; dahil olmak; içeriye girmek.
  7. inçgekelimesf.İnce.
  8. ırakkelimesf.Uzaklaşmış; uzaktaki;
  9. irkekkelimeis.Erkek.
  10. irtekelimezf.Erte; yarın; gelecek.
  11. irtekikelimezf.Yarınki; ertesi.
  12. kelimeis.Eş; arkadaş; dost; ahbap; müttefik.
  13. işikkelimeis.Eşik; kapı.
  14. isilmekkelimef.Eksilmek; azalmak.
  15. kadunkelimeis.Soğd.bknz. Kadın
  16. kandakelimezf.Nerede?
  17. kanglıkelimesf.Kağnı; araba.
  18. karakkelimeis.Göz bebeği; gözün renkli yeri.
  19. kargamakkelimef.İlenmek; lanet etmek; beddua etmek; lanetlemek.
  20. karımakkelimef.Kocalmak; yaşlanmak; kocamak; ihtiyarlamak. [Yüknekî]
  21. karındaşkelimeis.Kardeş.
  22. karmakkelimef.(Kanalda veya arkta akan su için) önüne bir şey gerilerek birikmek, kabarmak; taşmak; büvenmek; durgun olmak.
  23. karşukelimesf.bknz. karşı
  24. katurmakkelimef.Katılaştırmak; pekleştirmek.
  25. kazukkelimeis.Kazık.
  26. kendükelimezm.Kendi; kendisi; özü; zat; nefis.
  27. kengeşkelimesf.İşlerde danışma; görüşme; düşünme; tedbir; müzakere; müşavere; danışma.
  28. kengeşmekkelimef.Müzakere etmek; müşavere etmek; karşılıklı danışmak; danışmak; keneşmek.
  29. kiçürmekkelimef.bknz. keçürmek
  30. kıgkelimeis.Hayvan gübresi; kuru koyun, keçi ve deve pisliği; tezek.
  31. kılmakkelimeyard. f.Yapmak; etmek; eylemek; işlemek; icra etmek; [Yüknekî]
  32. kınkelimeis.İşkence; eziyet; azap; ıstırap.
  33. kıvkelimeis.Kut; devlet; baht; saadet; azamet.
  34. konşıkelimeis.Komşu.
  35. kovlamakkelimef.Kovalamak.
  36. kuçmakkelimef.Kucaklamak; kollarında sıkmak; bağrına basmak. [Yüknekî]
  37. kulunlamakkelimef.(Kısrak ve eşek için) doğurmak; tay vermek; yavru doğurmak; kulun meydana getirmek.
  38. kurımakkelimef.Kurumak.
  39. kutsuzkelimesf.İşleri ters giden adam; kötü; uğursuz; menhus; meşum.
  40. küymekkelimef.Beklemek; gözetmek; gütmek; birinin yolunu gözlemek; durmak; gözlemek; gütmek; sabretmek. [Yüknekî]
  41. mangakelimezm.Teklik birinci kişi zamirinin yönelme durumu; bana. [AH]
  42. menkelimezm.Birinci teklik kişi zamiri; ben.
  43. mingkelimesf.Bin sayısı; 1000. [AH]
  44. minmekkelimef.Binmek.
  45. mundakelimezm.Bunda; burada. [AH]
  46. ögkelimeis.Anlayış; vicdan; düşünce; bilinç; zekâ; akıl.
  47. ohşamakkelimef.Benzemek; andırmak.
  48. okımakkelimef.Ok üzerine çentik atarak haber göndermek; davet etmek; çağırmak; davet etmek.
  49. olkelimezm.Üçüncü teklik şahıs zamiri; “o”.
  50. ölkelimeis.Nem; yaşlılık; rutubet; ıslaklık.