ÖtükenTürkçe Sözlük

kendü

kelimezm.
{OsT}{eAT}{eT}

Köken

*ke / kī (içerdeki; iç; içine girmiş) > ki-n / ke-n > ke-n-dü / ke-n-tü

Anlamlar

  1. 1

    Kendi; kendisi; özü; zat; nefis.

    [DLT][EUTS][Gabain][KB][Tekin][İKPÖy.]

Bu sözcükle kurulan deyimler7