ÖtükenTürkçe Sözlük

karmak

kelimef.(ka:rmak)
{OsT}{ağız}{eAT}{eT}gçsz.[-ar]

Köken

kā-mak (eklemek; yığmak) > kā-r-mak

Anlamlar

  1. 1

    (Kanalda veya arkta akan su için) önüne bir şey gerilerek birikmek, kabarmak; taşmak; büvenmek; durgun olmak.

    [DK][DLT][DS][EUTS][İKPÖy.]

  2. 2

    Boğulmak.

    [DLT]