1. ağdırmakkelimef.eT.(Yük için) yük hayvanlarında bir taraftaki yükün diğerinden daha ağır olması sonucu o tarafa doğru yatmak veya devrilmek.
  2. ağmakkelimef.eT.Su gibi akıp gitmek; kaymak.
  3. ağnamakkelimef.eT.(Hayvanlar için) yere yatıp sırtını kaşımak; debelenmek, kıvranmak.
  4. akmakkelimef.eT.(Sıvı gibi molekülleri veya tanecikleri kolayca yer değiştiren maddeler için) bir yerden daha aşağıda bulunan başka bir yere doğru gitmek.
  5. anramakkelimef.eT.Haykırmak; kükremek.
  6. ayıkmakkelimef.eT.Ayılmak; kendine gelmek; uyanmak.
  7. azımakkelimef.eT.Baş kaldırmak.
  8. bağırmakkelimef.eT.Korku, öfke ve heyecan gibi duygularını yüksek sesle belirtmek; haykırmak.
  9. bayımakkelimef.eT.Zengin olmak; varlıklanmak.
  10. bekimekkelimef.eT.Sertleşmek; katılaşmak; pekişmek.
  11. belinlemekkelimef.eT.Korku ile uykusundan sıçramak; birden korku ile uyanmak.
  12. bezermekkelimef.eT.(Yara için) iyileşmeye yüz tutmak.
  13. binmekkelimef.eT.Yüksek bir şeyin veya hayvanın üzerine çıkıp ayaklarını sallandırarak oturmak.
  14. bitmekkelimef.eT.(Bitki için) topraktan yeşerip çıkmak, yetişmek; meydana gelmek; hasıl olmak; çıkmak.
  15. bitmekkelimef.eT.(Para, yiyecek vb. için) hiç kalmamak; tükenmek.
  16. bitmekkelimef.eT.(Yaralanma sonucu açılan cilt vb. için) bitişmek; kaynaşmak.
  17. bitmekkelimef.eT.(Pekmez, bal gibi şekerli maddeler için) koyulaşmak; donmak; şekerlenmek.
  18. bitmekkelimef.eT.(Saç, yün vb. için) birbirine girmek; karışmak; keçeleşmek.
  19. bodlamakkelimef.eT.(Manda ve deve için) doğurmak.
  20. boğmakkelimef.eT.Donmak; buymak.
  21. bulaşmakkelimef.eT.Bir şeyin üzerine bulaşıcı bir nesne sürülmüş, dökülmüş veya sıvaşmış olmak.
  22. bunamakkelimef.eT.Çeşitli sebeplere bağlı olarak muhakeme, hatırlama gibi bir takım zihinsel faaliyetlerle konuşma ve hareket gibi bedenî yetenekleri zayıflamak; ateh…
  23. cavlamakkelimef.eT.(İnsan için) saçları dökülerek başı çıplak kalmak.
  24. çarmıklamakkelimef.eT.Çoğalmak.
  25. çaşamakkelimef.eT.Yıkılacak duruma gelmek.
  26. çavmakkelimef.eT.(Güneş için) doğmak.
  27. çelermekkelimef.eT.(Koyun sürüsü için) çok yemekten ya da yediği ottan dolayı ölmek; şişip ölmek.
  28. çetelemekkelimef.eT.Veresiye hesap açmak.
  29. çığdıklamakkelimef.eT.Baharda, ağaçların yaprak gözleri kabarmak.
  30. çığremekkelimef.eT.Bıkmak.
  31. çığsamakkelimef.eT.Nemlenmek; terlemek.
  32. çığsımakkelimef.eT.Nemlenmek; terlemek.
  33. çığşamakkelimef.eT.Gevşemek; birbirinden ayrılmak.
  34. çıkşamakkelimef.eT.Gevşemek; ek yerleri birbirinden ayrılmak; eskimek.
  35. çısımakkelimef.eT.Hafif hafif terlemek.
  36. çilemekkelimef.eT.Islatmak; yaşartmak.
  37. çilermekkelimef.eT.Islanmak, nemlenmek.
  38. çillemekkelimef.eT.(Çocuk için) işemek; çişini yapmak.
  39. çökmekkelimef.eT.Dizleri üstüne oturmak.
  40. dalabımakkelimef.eT.Bir yere tutunarak sallanmak.
  41. dalbımakkelimef.eT.Bir yere tutunarak sallanmak.
  42. dalbıncamakkelimef.eT.(Şaşıran, zor durumda kalan kişi için) çare aramak; kurtulmak için çırpınmak, didinmek.
  43. dalbıncımakkelimef.eT.(Şaşıran, zor durumda kalan kişi için) çare aramak; kurtulmak için çırpınmak, didinmek.
  44. dalmakkelimef.eT.Gücünü yitirmek.
  45. damlamakkelimef.eT.Damla biçiminde tane tane düşmek.
  46. dammakkelimef.eT.Damlamak.
  47. damuşmakkelimef.eT.→ domuşmak.
  48. danamakkelimef.eT.Şaşmak; acayip bulmak.
  49. danışmakkelimef.eT.Bir konu hakkında birisinden fikir almak; görüşüne baş vurmak; bilgi edinmeye çalışmak; akıl sormak; öğüt almak; meşveret etmek.
  50. darsıkmakkelimef.eT.Daralmak; sıkılmak; sıkışmak; bunalmak.