1. kıynakkelimeis.Pençe; yırtıcı hayvan pençesi.
  2. kızagukelimeis.Kızak.
  3. kızankelimeis.Arkadaş; dost.
  4. kızgunkelimesf.Sıcak; yakıcı; kızgın.
  5. kızgun dillideyimAteş gibi yakan dilli.
  6. kızılkelimesf.Çok kırmızı olan; parlak kırmızı olan; kızıl renk.
  7. kızılçukkelimeis.Kızılcık ağacı.
  8. kızmakkelimef.Çok yüksek bir sıcaklık derecesine ulaşmak; çok ısınmak; sıcaklığı çok artmak; .
  9. kibikelimeis.bknz. kib
  10. kiçekelimeis.Keçe.
  11. kiçikelimesf.Küçük.
  12. kiçikelimeis.Keçi.
  13. kiçimkelimeis.Geçim.
  14. kiçitkelimeis.Geçit; geçiş yeri; geçme yeri.
  15. kiçmekkelimef.bknz. keçmek
  16. kiçürmekkelimef.bknz. keçürmek
  17. kimkelimezm.eT..İnsanlar için kullanılan soru ve belirsizlik zamiri. [Yüknekî]
  18. kimkelimeİlgi zamiri; ki; .
  19. kimsekelimeis.Kim olduğu bilinmeyen ve belirtilmeyen herhangi bir kişi; şahıs; nefer.
  20. kimsenekelimezm.Kimse.
  21. kirişkelimeis.eT.Sinir ve bağırsaktan yapılan tel çeşidi.
  22. kişkelimesf.İçine ok konulan kılıf; sadak; ok kuburu.
  23. kişikelimeis.Cinsiyet farkı gözetilmeden kadın veya erkek kimse; insan; adam; şahıs; kimse.
  24. kişnemekkelimef.(At için) ses çıkarmak; bağırmak.
  25. kişneşdürmekkelimef.Birlikte kişnetmek; kişneştirmek.
  26. kişnetmekkelimef.Kişnetmek.
  27. kocakelimesf.Yaşlı; ihtiyar. [Yüknekî]
  28. kocalıkkelimeis.Yaşlı olma durumu; yaşlılık; ihtiyarlık.
  29. kocınmakkelimef.Gerilemek; kaçınmak; gocunmak.
  30. koçkelimeis.eT.Damızlık erkek koyun.
  31. koçınmakkelimef.bknz. kocınmak
  32. kohukelimeis.eT.Koku.
  33. kolkelimeis.İnsan vücudunun omuzdan başlayarak parmak uçlarına kadar olan kısmı. [Yüknekî]
  34. kolangkelimeis.Eyeri atın karnının altından bağlayan kayış.
  35. koltukkelimeis.Omuz başlarının altında, kolun gövde ile birleştiği yer; koltuk altı.
  36. komakkelimef.Koymak; bırakmak; terk etmek.
  37. kondurmakkelimef.Yerleştirmek; oturtmak; üzerine oturtmak; iskân etmek.
  38. kongurkelimesf.Kestane rengi.
  39. konmakkelimef.Gelip bir yere konmak; yerleşmek. [Yüknekî]
  40. konşukelimeis.Komşu.
  41. konukkelimeis.eT.Birinin evine veya yanına geçici olarak kalmak üzere gelen kimse; misafir; mihman.
  42. konuklamakkelimef.Birini misafir olarak alıkoymak; yemeğe çağırmak; misafir etmek; konuk etmek; ağırlamak.
  43. konuklıkkelimeis.Misafirlik.
  44. kopmakkelimef.eT.(Tel, ip, halat vb. için) üzerine uygulanan çekme kuvveti dolayısıyla iki parçaya ayrılmak.
  45. kopuzkelimeis.Eski Türk baksı ozanlarının sagu ve destan okurken veya dinî ayinlerde çaldıkları telli Türk sazı.
  46. korhınçkelimesf.Korkunç.
  47. korhmakkelimef.Korkmak.
  48. korhukelimeis.Korku.
  49. korhutmakkelimef.Korkutmak.
  50. korkmakkelimef.Şiddetle savunmak; kendini korumak için yoğun bir istek duymak.