kopuz

kelimeis.

ḳop (yans.) > ḳop-maḳ (patlamak; yankı vermek) > ḳop-uz / ḳob-uz

قپوز

  1. 1

    Eski Türk baksı ozanlarının sagu ve destan okurken veya dinî ayinlerde çaldıkları telli Türk sazı.

    [DK][Gabain][İKPÖy.]

  2. 2

    Saz; çalgı.