Ötüken
eT — bu süzgeçi kaldırKB — bu süzgeçi kaldır

500+ madde

sıraalfabetikanlam sayısıdeyim sayısısüzgeçleri temizle
  1. ingekkelimeis.İnek.
  2. ir,kelimeis.Kuzey.
  3. irigkelimesf.(İnsan ve nesne için) kaba; iri; iri yarı; kaba saba.
  4. iriglenmekkelimef.Sertlik göstermek; yüz çevirmek.
  5. irikkelimesf.Katı olan.
  6. irikmekkelimef.İğrenmek; nefret etmek; istikrah etmek.
  7. irilmekkelimef.(Deri, kulak vb. için) yırtılmak; ayrılmak; yarılmak; çatlamak; yirilmek.
  8. irilmekkelimef.Kaygıdan titremek.
  9. irinçkelimesf.Mutsuz; sefil; acınacak; iğrenç.
  10. irinmekkelimef.Bedbaht olmak; sefil olmak.
  11. irmekkelimef.Yalnızlık duymak; üzülmek.
  12. irselkelimesf.Dönek; kalleş; kararsız; sebatsız; vefasız.
  13. irtemekkelimef.Aramak; araştırmak.
  14. irteşmekkelimef.Araştırmak.
  15. irükkelimeis.Duvara benzeyen yerlerdeki gedik.
  16. irüklükkelimeis.Çöküş; yıkılma.
  17. isimekkelimef.Isınmak; sıcak olmak.
  18. isitmekkelimef.Isıtmak. [DTL]
  19. isizkelimeünl.Ah! Yazık! Esef!
  20. isizlikkelimeis.Kötülük; fenalık; haşarılık; şer.
  21. ismekkelimef.İnmek; azalmak; hafiflemek.
  22. işkelimeis.Eş; arkadaş; dost; ahbap; müttefik.
  23. işenmekkelimef.İnanmak; güvenmek; mutmain olmak.
  24. işikelimeis.Kadın; hanım; zevce; eş; hatun.
  25. işikkelimeis.Eşik; kapı.
  26. işimsinmekkelimef.Eş saymak; arkadaş gibi hareket etmek.
  27. işlikkelimeis.Arkadaşlık; eşlik.
  28. itgüçikelimesf.Yapan; eden; inşa eden; yaratan.
  29. itigkelimeis.Eylem; fiil; teşebbüs; edim.
  30. itilmekkelimef.Yapılmak; donatılmak; süslenmek.
  31. itinmekkelimef.Kendine çeki düzen vermek; kendini düzene sokmak; süslenmek; hazırlanmak; sürünmek.
  32. itmekkelimef.Düzene sokmak; düzenlemek; tanzim etmek; hazırlamak.
  33. ivekkelimesf.Aceleci.
  34. iveklikkelimeis.Acele davranma; acelecilik.
  35. ivinmekkelimef.Acele etmek.
  36. ivitmekkelimef.Acele etmek.
  37. izkelimeis.eT.Yerde ve deride uzunlamasına olan çizik.
  38. kadaşkelimeis.Çin.Yakın; akraba; hısım.
  39. kadınkelimeis.Kayın; dünür; hısım; evlilik akrabası; kayın.
  40. kadırmakkelimef.Bükmek; eğmek.
  41. kadıtmakkelimef.İnat etmek; dik başlı olmak; kimseye boyun eğmemek; dikilmek.
  42. kagılkelimeis.Yaş söğüt dalı.
  43. kagunkelimeis.Kavun.
  44. kakkelimeis.Kaz.
  45. kakılamakkelimef.Bağırmak.
  46. kakırmakkelimef.Boğazını aksırarak temizlemek; balgam çıkarmak.
  47. kalkelimesf.Sagay.Deli; çılgın; kudurmuş; kaçık; divane.
  48. kalıgkelimeis.Hava; gök; gökyüzü; sema.
  49. kalkmakkelimef.eT.Yükselmek; sıçramak; şaha kalkmak; doğrulmak; dik duruma gelmek.
  50. kamamakkelimef.Kamaşmak.