- çarpmakkelimef.(Bir şeyi) hızla bir yere vurmak.
- çözmekkelimef.eT.Bağlı olan bir şeyin düğümünü açmak; bağından kurtarmak.
- kirişkelimeis.eT.Sinir ve bağırsaktan yapılan tel çeşidi.
- kökkelimeis.eT.Asıl; kaynak; temel. [Yüknekî]
- okkelimeis.Ahşaptan yapılma, bir ucunda sivri bir demir diğer tarafında yönlendirici yelek bulunan, genellikle yay ile atılan eski bir silah.
- ortakelimesf.Ara; beyn.
- üstkelimeis.eT.Gök yüzüne bakan yüz; üst yüzey. .