- işkelimeis.eT.Hizmet; çalışma; faaliyet.
- kalkankelimeis.eT.Eskiden savaşçının, karşı saldırıdan kendini korumak için kullandığı çeşitli malzemeden yapılmış savunma aracı.
- karınkelimeis.İnsan ve hayvanlarda gövdenin kaburga altından kasıklara kadar olan ön bölümü; bu bölümde yer alan iç organların tümü. [Yüknekî]
- kavurmakkelimef.Yakmak; kızartmak.
- ortakelimesf.Ara; beyn.
- tabankelimeis.Ayağın yere basan alt yüzü.
- toprakkelimeis.Yer kabuğunun atmosferin etkisi ile dağılıp organik maddelerle karışması ile meydana gelen canlıların yaşamasına elverişli yüzeysel tabakası.
- uçkelimeis.eT.Bir şeyin bitim noktası, son; baş; tepe; nihayet.
- yükkelimeis.Ağırlık.
- yüklemekkelimef.Yük vurmak; yüklü hâle getirmek.