500+ madde
- ablatifkelimeis.Lat.İsmin ayrılma hâli; çıkma hâli; uzaklaşma hâli; -den hâli; mef’ulü anh; mef’ulü minh.
- adılkelimeis.Kendisi isim olmadığı hâlde ismin yerini tutan ve isim gibi çekimlenebilen kelime; zamir.
- adlakelimeis.Ar.Kenarlar.
- afrikatkelimesf.İng.(Ünsüz için) yarı kapantılı.
- ağdalıkelimesf.(Tatlı şerbeti için) koyulaşıp ağda hâline gelmiş.
- ağızkelimeis.eT.Vücudun baş kısmının ön alt tarafında bulunan sindirim sisteminin başlangıcı, tat alma, nefes alıp verme ve konuşma gibi fonksiyonları yerine getiren…
- ağızsıkelimesf.Ağza benzer; ağız gibi.
- ağızsılkelimesf.Ağız boşluğunda meydana gelen sesler.
- ağızsılaşmakelimeis.Geniz sesinin ağız sesine dönüşmesi.
- ağızsılaşmakkelimef.Geniz sesi olmaktan çıkmak.
- aglütinasyonkelimeis.Fr.Antikorların hastalık yapan bakterileri toplamak suretiyle hastalığın önlenmesi.
- aitlikkelimeis.Ait olma, ilgilendirme hâli.
- akışmakelimeis.Akışmak işi.
- aksankelimeis.Lat.Bir dilde kelimelerin bazı hecelerini daha baskılı söyleme biçiminde görülen kendine özgü kurallar; vurgu.
- akuzatifkelimeis.Lat.Öznenin yaptığı iş ve hareketten doğrudan etkilenen varlığın (nesne) bulunduğu hâl; ismin belirtme hâli; ismin -i hâli; ismin yükleme durumu;…
- alemîkelimesf.Ar.Özel isimle ilgili.
- alemiyetkelimeis.Ar.Bir sözcüğün özel isim olma durumu.
- Altaycakelimeis.Altay dağları bölgesinde yaşayan Abaka Türklerinin konuştuğu Türkçe.
- Altayistikkelimeis.Fr.Altay grubu milletlerin dil, kültür, tarih ve edebiyatları ile uğraşan bilim dalı; Altay filolojisi.
- anlamkelimeis.Bir işaretin, bir işaretler sisteminin, işaret değeri taşıyan bir davranışın, bir sözün taşıdığı ve ilettiği kavram; mefhum; mana; fehva.
- anlamdaşkelimesf.(Kelime için) anlamları birbirinin aynısı veya yakın olan; eş anlamlı; müradif; müteradif; sinonim.
- anlamlılıkkelimeis.Anlamlı olma durumu.
- anlatımkelimeis.Anlatma işi.
- arıtmacılıkkelimeis.Dilin doğru sayılan en küçük kurallarına dahi uyulmasını isteyen, gelişmeyi ve değişimi, özellikle aktarmayı reddeden görüş; arıtıcılık.
- asamkelimeis.Ar.Sağır; işitmeyen.
- asimilasyonkelimeis.Fr.Sindirme; özümleme.
- atfetmekkelimef.Ar.Bir sözün veya fikrin birisine ait olduğunu söylemek.
- atıfkelimesf.Ar.Meyleden; yönelen.
- atıfkelimeAr.Meyletme; yönelme.
- avamilkelimeis.Ar.Sebepler.
- aykırıkelimezf.Çaprazlamasına.
- ayrışabilirkelimesf.(Biçim birimi için) birleşik kelimelerin anlamı bozulmadan ayrılabilen. "Kitabevi”nin ikinci kelimesi olan “ev” ayrışabilir bir biçim birimidir.
- bakelimeis.Ar.Arap asıllı Türk alfabesinin ikinci harfi. Ebced hesabıyla değeri iki’dir.
- bağkelimeis.eT.Bağlamaya yarayan ip, tel ve şerit gibi düğümlenebilir nesne.
- bağındaşkelimeis.Bir cümlenin iki ögesi arasındaki bağıntıyı belirten kelime; bağlaç.
- bağıntıkelimeis.Bir nesne veya olayı bir başkası ile ilgili kılan bağlantı; münasebet; ilişki, (1942).
- bağlaçkelimeis.Raptiye, (1935).
- bağlaçlıkelimesf.Bağlacı olan.
- bağlamkelimeis.Aynı cins olan şeyleri bir araya getirip bağlamak suretiyle meydana getirilmiş yığın; demet; deste; tutam, (1944).
- bağlılaşıkkelimeis.Biri diğerine bağlı olarak mevcut olan.
- bağsızlıkkelimeis.Bağsız olma durumu.
- Balkarcakelimeis.Balkarların kullandığı Kıpçak grubunun kuzey-batı kolundan ve ses karakteri bakımından ise tau’lu (dağlı) grubundan bir Türk şivesi.
- barbarizmkelimeis.Fr.Bir sözün fonetik veya morfolojik yapısında yapılan büyük yanlışlık.
- baritonkelimeis.Yun.Tenor ve bas arasındaki erkek sesi.
- başlamakelimeis.Başlamak işi.
- bedelkelimeis.Ar.Bir şeyin yerini tutabilen; karşılık.
- belgisizkelimesf.Belli edilmemiş; belirsiz; .
- belirginlikkelimeis.Belirgin olma durumu.
- belirlemekkelimef.Belli olacak bir durum kazandırmak.
- belirteçkelimeis.Fiillerin, sıfatların ve zarfların anlamını nitelik veya nicelik bakımından sınırlayan kelimeler; zarf.