atıf

kelime-tfı

Ar.ʿaṭf

عطف

  1. 1

    Meyletme; yönelme.

  2. 2

    Dayandırma; yöneltme; gönderme.

  3. 3

    Eğme; çevirme; meylettirme.

  4. 4

    Bükme; katlama.

  5. 5

    Dokunma.

  6. 6

    dbl.Bir kelime veya cümlenin kendisinden önce gelen cümle veya kelimenin anlamına tabi olmak kaydıyla bağlaçla ona bağlanması; bağlama; bağlaç.

  7. 7

    huk.Yasalar arasında birbiri ile çakışan durumlarda en çok bilinene yapılan gönderme; gönderme.