bağlam

kelimeis.

bağ-la-m

  1. 1

    Aynı cins olan şeyleri bir araya getirip bağlamak suretiyle meydana getirilmiş yığın; demet; deste; tutam, (1944).

  2. 2

    ed.Manzum eserlerdeki dörtlüklerin, kıt’aların her biri; bent.

  3. 3

    Bir olayda birbiriyle eş zaman ve durumda var olan ilişkiler örgüsü; çerçeve.

  4. 4

    Bir ifadenin anlamını pekiştiren veya açıklık kazandıran metnin bütünü; kontekst, (1972).

  5. 5

    dbl.Bir ifade içinde herhangi bir dil ögesinden önce ve sonra gelen ve o birimin anlamını belirleyen bilgilerin tümü; kontekst.