1. ekdikelimesf.eT.bknz. ekti
  2. eksikkelimesf.eT.Bir şeyin tam olabilmesi için gerek duyulan.
  3. eprikkelimesf.eT.Yıpranmış; eskimiş; erimiş, dağılmış.
  4. ergenkelimesf.eT.Olgunlaşmış; olmuş.
  5. esenkelimesf.eT.Hiçbir sağlık derdi olmayan; sağlıklı; sıhhatli; sağ salim; sıhhatli; afiyette; iyi.
  6. eserikkelimesf.eT.Sarhoş.
  7. eskikelimesf.eT.Geçmişte kalan.
  8. esrükkelimesf.eT.Sarhoş
  9. eşkinkelimesf.eT.(At için) adi adımdan biraz daha hızlı yürüme alışkanlığında olan; hızlı ve rahat giden; tırıs giden; açık adımlarla hızlı yürüyen.
  10. evetkelimee.eT.“Öyledir; doğrudur.” anlamında doğrulama ve tasdik kelimesi; peki; olur; oldu; tamam; ya; beli; ha; he.
  11. ezikkelimesf.eT.Ezilmiş.
  12. gelenkelimesf.eT.Gelme eylemini yapan.
  13. gengkelimesf.eT.Geniş.
  14. gerçekkelimesf.eT.Bir nesne, bir nitelik veya bir durum olarak var olan; varlığı inkâr edilemeyen; olgu durumunda mevcut olan; hakiki.
  15. gönüllükelimesf.eT.Zor bir işi kendisine hiçbir baskı olmadan kendi içinden geldiği için üstlenen veya yapan. .
  16. görkemkelimesf.eT.Gösterişli; heybetli.
  17. göynükkelimesf.eT.Yanık; az yanmış; kızarmış.
  18. güçkelimesf.eT.Yapılması zor ve çetin olan.
  19. güzelkelimesf.eT.Biçimindeki uyum, ölçülerindeki denge ve görünüşündeki hoşluk ile insanda beğeni uyandıran.
  20. ibikkelimeis.eT.Horoz, hindi gibi hayvanların başlarında bulunan etli kırmızı çıkıntı veya tüylerden yapılmış taç biçimindeki püskül.
  21. kelimeis.eT.Eksen; mihver; kutup.
  22. iğlekkelimesf.eT.Zayıf; güçsüz.
  23. iğlemekkelimef.eT.Zayıflamak; cılızlaşmak.
  24. iğlikelimesf.eT.Hastalıklı; zayıf.
  25. ilkkelimesf.eT.Zaman, sıra, yer ve önem bakımından benzerlerinden önce gelen.
  26. incikkelimesf.eT.(Vücut ve organlar için) incinmiş olan.
  27. kabakelimesf.eT.Kalın olan; ince olmayan.
  28. kaçakkelimesf.eT.Bulunması zorunlu olan yerde bulunmayan ya da gitmesi gereken yere gitmeyen kişi; firari.
  29. kamatkelimezf.eT.İnadına; özellikle.
  30. kanatlıkelimesf.eT.Kanatları olan.
  31. kanlıkelimesf.eT.Kan bulaşmış; kan ile kirlenmiş, lekelenmiş.
  32. katkelimeis.eT.Üst üste konulmuş bulunan nesnelerin her bir parçası; tabaka.
  33. kayankelimesf.eT.Kayarak yer değiştiren.
  34. kımıkkelimesf.eT.Küçük; ufak; minik.
  35. kıyakkelimesf.eT.Kıyıcı; yırtıcı; vurucu; kırıp dökücü; zalim; gaddar.
  36. koyukelimesf.eT.Kalın; sık.
  37. kötükelimesf.eT.(Mal, malzeme, eşya vb. nesneler için) iyi nitelikte olmayan; bozuk; kalitesiz; kullanıma elverişli olmayan.
  38. kulakelimesf.eT.Açıktan koyuya kadar pek çok türü bulunmakla birlikte kızıl ile boz arasındaki renk; sarımtırak kahveden sütlü kahveye kadar olan at donu.
  39. kurakkelimesf.eT.(Hava, mevsim; yıl için) yağıştan yoksun; yağışsız; yağmursuz.
  40. menemkelimeünl.eT.Bilmem.
  41. sağkelimesf.eT.Vücudun, kalbin bulunduğu tarafın karşıtı olan yanı; bu tarafta olan; bu tarafa ait olan.
  42. sekizkelimesf.eT.Yedi ile dokuz arasında yer alan tam sayı.
  43. sırıkkelimeis.eT.Kesilmiş uzun, düzgün ve ince ağaç gövdesi.
  44. sovucakkelimesf.eT.Serin; serince.
  45. sözlükelimesf.eT.Söyleyecek sözü olan.
  46. tatlıkelimesf.eT.Şeker tadında olan.
  47. tekkelimesf.eT.Bir; yalnız.
  48. tetirkelimesf.eT.İğrenç; menfur.
  49. tuygunkelimesf.eT.Genç; güçlü.
  50. türlükelimesf.eT.Birden çok çeşitliliği bulunan; çeşitli; muhtelif.