türlü

kelimesf.

eT.tö-r-lüg > tür-lü

  1. 1

    Birden çok çeşitliliği bulunan; çeşitli; muhtelif.

  2. 2

    Değişik türleri içinde bulunduran.

  3. 3

    Bilinen bir niteliğiyle belirginleşen; tür; cins.

  4. 4

    is.(Tamlanan olarak) bir şeyin pek çok çeşidi.

  5. 5

    Belli bir türü; çeşidi.

  6. 6

    Mevsim sebzelerinden kuşbaşı etle yapılan bir yemek.

  7. 7

    zf.(bir türlü ...) Bir işin yapılmasındaki imkânsızlığı belirtmek için söylenir.

  8. 8

    zf.(Belgisiz sıfat, işaret zamiri ile birlikte) o biçimde; belirtilen yolda; şekilde; tarzda.