gönüllü

kelimesf.

eT.köŋül-lüg > göŋül-lü

كوكل لو

  1. 1

    {ağız}Zor bir işi kendisine hiçbir baskı olmadan kendi içinden geldiği için üstlenen veya yapan. .

    [DS]

  2. 2

    Bir şeyi çok aşırı isteyen; istekli.

  3. 3

    {ağız}(Kişi için) değerli.

    [DS]

  4. 4

    {ağız}Her şeyi beğenmeyen; zor beğenir; müşkülpesent.

    [DS]

  5. 5

    {eAT}Cesur.

  6. 6

    {eAT}Cana yakın; hatırlı; şerefli; muteber.

  7. 7

    {eAT}Kibirli.

  8. 8

    {eAT}Sersem; bön; ahmak.

  9. 9

    is.Seven kimse veya sevilen kimse.

  10. 10

    as.Bir yükümlülüğü olmadığı hâlde savaşmak üzere orduya katılan asker.