ilk
kelimesf.Köken
eT.il (ön) > il-k
Anlamlar
- 1
Zaman, sıra, yer ve önem bakımından benzerlerinden önce gelen.
- 2
Herhangi bir şeyin, eylemin, gelişmenin, bir dizinin başında yer alan; başlangıçta bulunan.
- 3
Sonrakilere temel olan; asıllık eden.
- 4
is.Herhangi bir şeyin en önce geleni; başlangıçta bulunanı.
- 5
fel.Her şeyin bağlı olduğu, ancak kendisi hiçbir şeye bağlı olmayan.
- 6
{eAT}{eT}zf.Her şeyin öncesi; birinci olarak; önce; başlangıç; ilkin.
[DLT][ETY][EUTS][Gabain][Tekin]
- 7
zf.En başta bulunarak; en önce, birinci olarak.
Bu sözcükle kurulan deyimler40
- eng ilk
- ilk adım
- ilk ağız
- ilk ağızda
- ilk bağırsak
- ilk bağırsak boşluğu
- ilk bağırsak çatısı
- ilk defa
- ilk dördün
- ilk eğitim
- ilk elden
- ilk evre
- ilk evvel
- ilk fırsatta
- ilk görüşte
- ilk görüşte vurulmak
- ilk gösteri
- ilk göz ağrısı
- ilk güz
- ilk güzlük
- ilk hız
- ilk horoz
- ilk insan
- ilk kalemde
- ilk kânun
- ilk kat
- ilk kış
- ilk kültür
- ilk öğrek
- ilk önce
- ilk örnek
- ilk partide
- ilk sezi
- ilk soruşturma
- ilk söz
- ilk teşrin
- ilk yardım
- ilk yardım çantası
- ilk yardım hastanesi
- ilk yarı