kat

kelimeis.

eT.ka-mak (eklemek; üst üste yığmak; katlamak) > ka-t

  1. 1

    {eT}Üst üste konulmuş bulunan nesnelerin her bir parçası; tabaka.

    [DLT][ETY][EUTS][Gabain][Üç İtigsizler][İKPÖy.]

  2. 2

    Bir yapıda iki döşeme arasında yer alan oda ve dairelerin tümü.

  3. 3

    (Giyecek için) alt ve üst parçalardan meydana gelmiş her bir takım; adet.

  4. 4

    {eT}Bükülen ve kıvrılan nesnelerde her bir kıvrım.

    [DLT][ETY][EUTS][Gabain][Üç İtigsizler][İKPÖy.]

  5. 5

    {eT}(Nicelik olarak) defa; kez; misil.

    [DLT][ETY][EUTS][Gabain][Üç İtigsizler][İKPÖy.]

  6. 6

    Bir yapının konut olarak kullanılan bölümlerinden her biri; hane; daire.

  7. 7

    Tekrarlanan sayının toplamı.

  8. 8

    jeol.Bir dönemde oluşmuş katmanlı kayaç; aynı yaştaki arazilerin tümü.

  9. 9

    Geçmeli bir füzede çeşitli elemanların her biri.

  10. 10

    Arka.

  11. 11

    {ağız}is.Uçurum.

    [DS]

  12. 12

    {ağız}İki tepe veya duvar arasında kalan boşluk; aralık.

    [DS]

  13. 13

    {eT}Sıra.

    [İKPÖy.]

  14. 14

    {ağız}Seyrek altın dizisi.

    [DS]