1. demlemekkelimef.Far.Çayı kaynar suyun içine attıktan sonra renk ve kokusunu vermesi için bekletmek.
  2. denelemekkelimef.(Mısır, arpa buğday vb. için) tane hâline getirmek.
  3. depmekkelimef.eT.(Hayvan için) tepmek; çifte atmak.
  4. derilmekkelimef.Toplanmak; devşirilmek; bir araya getirilmek.
  5. dıllamakkelimef.Alay etmek.
  6. dımıtmakkelimef.Bayıltmak.
  7. dımzırmakkelimef.eT.Akıtmak; damlatmak.
  8. dındıklamakkelimef.Bir şeyi gereğinden çok incelemek.
  9. didişmekkelimef.eT.(Kuşlar veya kümes hayvanları için) birbirini karşılıklı olarak ditmek.
  10. dikilmekkelimef.eT.Dikmek eylemi yapılmak.
  11. dindirmekkelimef.Dinmesini sağlamak; bitirmek; durdurmak.
  12. diplemekkelimef.Bir şeyi, bir sıvı veya kap, kuyu gibi şeylerin dibine kadar indirmek; .
  13. direşmekkelimef.eT.Bir işi sonuna kadar götürmek için uğraşmak; sebat etmek; dayanmak.
  14. dirkemekkelimef.Koşmak.
  15. dirseklenmekkelimef.Dirsekle vurulmak.
  16. dişenmekkelimef.Dişemek işi yapılmak.
  17. donanmakkelimef.eT.Kendi kendini giydirmek; giyinmek; süslenmek.
  18. döletmekkelimef.eT.Yoluna koymak; düzeltmek.
  19. döllemekkelimef.Erkek üreme hücresini dişi üreme hücresi ile birleştirmek; ilkah etmek.
  20. dönüşmekkelimef.Hep birlikte dönmek.
  21. dörmekkelimef.eT.(Domuz için) yeri burnu ile kazmak.
  22. dumanlanmakkelimef.Dumanda tutulmak; duman verilmek.
  23. duralaşmakkelimef.Sataşmak.
  24. durlanmakkelimef.Durulmak; berraklaşmak.
  25. dürişmekkelimef.eT.Çalışmak; çabalamak; mücadele etmek.
  26. dürüşmekkelimef.eT.Çalışmak; çabalamak; gayret etmek.
  27. düşmekkelimef.eT.(Nesneler için) kendi ağırlığının etkisi ile yukarıdan aşağı doğru hızla inmek.
  28. düzilmekkelimef.Tertip ve tanzim edilmek; dizilmek; sıralanmak; düzülmek.
  29. düzlenmekkelimef.Düz hâle getirilmek.
  30. düzmekkelimef.eT.Düzeltmek; gereksiz ve çirkin yerlerini atmak.
  31. düzülmekkelimef.eT.Düz hâle getirilmek; sıraya sokulmak; dizilmek; yapılmak; tertip ve tanzim olunmak; hazırlanmak.
  32. edgermekkelimef.Gelişmek.
  33. edikmekkelimef.Başarmak.
  34. efelemekkelimef.(Rüzgâr için) esmek.
  35. eftiklemekkelimef.eT.Zaman geçirmek için oyalanmak; eğlenmek.
  36. egirtmekkelimef.İplik büktürmek; eğirtmek.
  37. eglemekkelimef.Durdurmak.
  38. eğilmekkelimef.eT.Eğik bir durum almak.
  39. eğirtmekkelimef.eT.Bağırtmak.
  40. eklemlenmekkelimef.Eklem aracılığıyla birleştirilmek.
  41. eklenmekkelimef.Ekli duruma getirilmek.
  42. eksilmekkelimef.eT.Azalmak; az duruma getirilmek.
  43. eksimekkelimef.eT.Eksilmek. [Yüknekî]
  44. eliklemekkelimef.eT.Anasız babasız çocuğu evlat edinmek.
  45. elikmekkelimef.Yabancı saymak; yabancı gözü ile bakmak.
  46. elmekkelimef.Asmak; yapışmak; batmak.
  47. eminmekkelimef.Yararlanmak; yarar sağlamak; faydalanmak.
  48. emişmekkelimef.(İki çocuk için) birbirlerinin annelerini emmiş olmak.
  49. emitmekkelimef.Eğilmek; meyletmek.
  50. endikmekkelimef.Şaşırmak; şaşalamak; mütehayyir olmak.