dişenmek

kelimef.

dişe-n-mek

دشنمك

  1. 1

    {OsT}Dişemek işi yapılmak.

    [Bürhan-ı Katı’]

  2. 2

    {ağız}Gereksiz yere gülmek; sırıtmak.

    [DS]

  3. 3

    {ağız}Demir keski ile bir şey yontulmak.

    [DS]

  4. 4

    f.dönşl.(Kendisi hakkında yapılan dedikoduyu duyan kişi için) kızmak.