1. fahrkelimeis.Ar.Övünme; gururlanma.
  2. fakırkelimeis.Ar.Yoksulluk; fakirlik.
  3. fakirkelimesf.Ar.Geçimini güçlükle sağlayabilen kişi; yoksul.
  4. farkkelimeis.Ar.Varlıklar arasındaki ayırıcı özellik; başkalık; ayrım; ayrılık; nüans.
  5. fark-ı cemdeyimİlahî âlemden maddî âleme ininceye kadar âlemin görüş alanına derece derece çıkışı.
  6. fark-ı tāmmdeyimİnsanın maddî unsurlardan sıyrılarak kendini tamamen Allah’ın varlığında görmesi.
  7. fark-ı vasfdeyimBirlik denilen İlahî âlemdeki değişik niteliklerin birliğini kavrama.
  8. fenakelimeis.Ar.Gelip geçici olma; ölümlülük.
  9. fenā’-fi’l-aşkkelimeAllah aşkı içinde yok olmak.
  10. fenā’-fi’l-pîrkelimeBütün varlığını pîrin manevi varlığında yok etme.
  11. fenā’-fi’llāhkelimebknz. fenafillah
  12. fenā’-fi’r-resūlkelimeBütün varlığını Hz. Muhammed’in manevî kişiliğinde yok etme.
  13. fenā’-fi’ş-şeyhkelimeBütün varlığını şeyhin manevi şahsiyetinde yok etmek.
  14. fenafillahkelimeis.Ar.Sâlikin, duygularından ve iradesinden sıyrılarak ilahî iradeye boyun eğmesiyle benliğinin mutlak yaratanın varlığında yok olması.
  15. ferzanekelimesf.Far.Bilgin veya bilge olan.
  16. feyizkelimeis.Ar.Artma; taşma; çoğalma.
  17. fırka-i nāciyedeyimSelamet yolunu bulmuş topluluk; imanlı olanlar; Müslümanlar.
  18. fütüvvetkelimeis.Ar.Mertlik; yiğitlik; delikanlılık.
  19. gafletkelimeis.Ar.Çevresinde olup bitenleri anlayıp sezememe; habersizlik.
  20. garipkelimesf.Ar.Kimsesiz ve acınacak durumda olan; zavallı.
  21. gavskelimeis.Ar.Yardım; destek.
  22. gaybkelimeis.Ar.Göz önünde olmama; gizli olma.
  23. gerçekkelimesf.eT.Bir nesne, bir nitelik veya bir durum olarak var olan; varlığı inkâr edilemeyen; olgu durumunda mevcut olan; hakiki.
  24. gerçek erdeyimVelî; mürşid-i kâmil; ermiş.
  25. gerçek erenlerdeyimErmişler; veli kişiler.
  26. gerçeklerkelimeis.Veliler; ermişler,
  27. gınakelimeis.Ar.Şarkı; ezgi.
  28. gışakelimeis.Ar.Örtü; zar; koruyucu; deri.
  29. gizemcikelimeis.Gözlem ve akıl yürütmeden daha çok sezgiye önem veren kimse.
  30. gizemcilikkelimeis.Gözlem ve akıl yürütmenin yetmediği alanlarda, özellikle Allah kavramında, gerçeğe gönül yoluyla, iradenin zorlamasıyla ulaşılabileceğini kabul eden,…
  31. gönderkelimeis.Mızrak; kargı.
  32. gönülkelimeis.Yürek.
  33. görüşmekkelimef.eT.Karşılıklı birbirini görmek.
  34. gözlükelimesf.İyi gören.
  35. gurbete çıkmadeyimDervişin, şeyhinin emri ile bağlı olduğu tekkeyi bırakarak başka yerlere gitmesi.
  36. gülkelimeis.Far.botTaç yaprakları kalın ve katmerli, keskin kolu, beyazdan kırmızıya kadar pek çok rengi bulunan, gülgillerin örnek bitkisi, (Rosa).
  37. gülbangkelimeis.Far.Bir ağızdan yüksek sesle bağırma.
  38. güldestekelimeis.Far.Gül demeti.
  39. güvercinkelimeis.eT.zoolGüvercingillerden, hızlı ve uzun süre uçabilen, sık tüylü, kısa vücutlu, evcilleştirilebilen birçok türü bulunan, yemle beslenir kuş, (Columba).
  40. hadkelimeis.Ar.Sınır; uç.
  41. hadimkelimesf.Ar.Yardımcı olan.
  42. hadrakelimesf.Ar.Yeşil.
  43. hakikatkelimeis.Ar.Çelişkisiz ve yalansız; doğru; akla ve mantığa, düşünme yasalarına uygun.
  44. hakîkat ehlideyimTek gerçeğin Allah'ta olduğuna inanarak kendini o yola vermiş olanlar; Allah'ın gerçek zatını bilenler.
  45. hakîkat-i ehadiyedeyimGerçek tek varlık; Allah.
  46. hakîkat-i mukayyidedeyimGeçici varlık; dünya; âlem.
  47. hakk'ullāhkelimeGeziye çıkacak Bektaşi babası veya müritlerine arkadaşları tarafından yapılan yardım.
  48. Hakke'l-yakînkelimeBirlik katında Hakk'ı gözleme.
  49. hâlkelimeis.Ar.Bir nesnenin nitelikleri ile içinde bulunduğu koşulların tümü; vaziyet.
  50. halifekelimeis.Ar.Birinden sonra yüksek bir makama geçen kimse; halef olan.