fakir

kelimesf.(faki:r, k, kalın söylenir)

Ar.faḳr > faḳīr

فقير

  1. 1

    Geçimini güçlükle sağlayabilen kişi; yoksul.

  2. 2

    Durumu acıklı olan; zavallı.

  3. 3

    Geliri az olan veya hiç olmayan.

  4. 4

    (Toprak için) verimsiz.

  5. 5

    (Nesne için) yokluk.

  6. 6

    tasvf.Kendinde maddî ve manevî hiçbir varlık bulunmadığını duygu, bilgi ve idrakiyle bütün varlıkların Allah’tan olduğunu bilen kişi.

  7. 7

    zm.(Allah’ın gücü karşısında bir hiç olduğu bilincinden hareketle) kendinden bahsederken kullanılan saygı sözü; ben.

  8. 8

    Hindistan’da kendini yokluğa ve eziyete alıştırmış olan çileci dervişlere verilen ad.