hakikat
kelimeis.(haki:kat)-tiKöken
Ar.ḥaḳīḳat
حقيقت
Anlamlar
- 1
Çelişkisiz ve yalansız; doğru; akla ve mantığa, düşünme yasalarına uygun.
- 2
Bir nesne, bir nitelik veya bir durum olarak var olma; varlığı inkâr edilememe; gerçek.
- 3
Bir şeyin nitelik bakımından aslı; esas; asıl.
- 4
mecaz.Sürekli sevme ve bağlılık; vefa.
- 5
ed.Bir kelimenin mecaz anlamı ile değil de gerçek anlamıyla kullanılması.
- 6
fel.Doğru olanın niteliği.
- 7
tasvf.Tasavvufta dört makamdan (şeriat, tarikat, hakikat, marifet) Allah’ın yeryüzünde görünmesi biçiminde beliren sıfatlarını ifade eden üçüncüsü.
- 8
zf.Doğrusu; gerçekten.
Bu sözcükle kurulan deyimler23
- ayn-ı hakîkat
- bārika-i hakikāt
- hakîkat ehli
- hakîkat hükmü
- hakikat olmak
- hakîkat-i akliye
- hakîkat-i ehadiye
- hakîkat-i eşyā
- hakîkat-i fenniye
- hakîkat-i hâl
- hakîkat-i ilāhiye
- hakîkat-i kasıra
- hakîkat-i lügāviye
- hakîkat-i mukayyide
- hakîkat-i mutlaka
- hakîkat-i örfiye
- hakîkat-i riyāziye
- hakîkat-i şer'iye
- hilāf-ı hakîkat
- münkir-i hakîkat
- şems-i hakîkat
- setr-i hakîkat
- taharri-i hakîkat