hakikat

kelimeis.(haki:kat)-ti

Ar.ḥaḳīḳat

حقيقت

  1. 1

    Çelişkisiz ve yalansız; doğru; akla ve mantığa, düşünme yasalarına uygun.

  2. 2

    Bir nesne, bir nitelik veya bir durum olarak var olma; varlığı inkâr edilememe; gerçek.

  3. 3

    Bir şeyin nitelik bakımından aslı; esas; asıl.

  4. 4

    mecaz.Sürekli sevme ve bağlılık; vefa.

  5. 5

    ed.Bir kelimenin mecaz anlamı ile değil de gerçek anlamıyla kullanılması.

  6. 6

    fel.Doğru olanın niteliği.

  7. 7

    tasvf.Tasavvufta dört makamdan (şeriat, tarikat, hakikat, marifet) Allah’ın yeryüzünde görünmesi biçiminde beliren sıfatlarını ifade eden üçüncüsü.

  8. 8

    zf.Doğrusu; gerçekten.