gönül

kelimeis.-nlü

kö-ŋ (düşünme / göğüs) > köŋ-ül > göŋül > gönül

كوكل

  1. 1

    {eAT}Yürek.

  2. 2

    Yürekte var olduğu kabul edilen sevgi, düşünme, anma, istek ve hatır gibi duygu kaynağı.

  3. 3

    Yüreğin manevi gücü; iç.

  4. 4

    mecaz.Arzu; istek.

  5. 5

    Vicdan.

  6. 6

    mecaz.Aşk.

  7. 7

    tasvf.İnsanın akıl üstü bilgiye ulaşma gücü ya da bu tür bilgilerin insanda doğduğu; dünya nimetleri ve geçici isteklerin bağından kurtulan sofîde Allah’ın tecelli ettiği ve Allah’la ilgili bilgilerin geldiği yer.

    [ML]