gönül
kelimeis.-nlüKöken
kö-ŋ (düşünme / göğüs) > köŋ-ül > göŋül > gönül
كوكل
Anlamlar
- 1
{eAT}Yürek.
- 2
Yürekte var olduğu kabul edilen sevgi, düşünme, anma, istek ve hatır gibi duygu kaynağı.
- 3
Yüreğin manevi gücü; iç.
- 4
mecaz.Arzu; istek.
- 5
Vicdan.
- 6
mecaz.Aşk.
- 7
tasvf.İnsanın akıl üstü bilgiye ulaşma gücü ya da bu tür bilgilerin insanda doğduğu; dünya nimetleri ve geçici isteklerin bağından kurtulan sofîde Allah’ın tecelli ettiği ve Allah’la ilgili bilgilerin geldiği yer.
[ML]
Bu sözcükle kurulan deyimler62
- can ü gönülden
- deli gönül
- gönül açmak
- gönül adamı
- gönül akıtmak
- gönül alçak
- gönül alçaklığı
- gönül aldırmak
- gönül almak
- gönül arılığı
- gönül atmak
- gönül avcısı
- gönül avutmak
- gönül azmak
- gönül bağı
- gönül bağlamak
- gönül belâsı
- gönül berkitmek
- gönül bırakmak
- gönül birliği
- gönül borçlusu
- gönül borcu
- gönül bulandırmak
- gönül bulanmak
- gönül çekici
- gönül çekinmesi
- gönül çekmek
- gönül çöküşü
- gönül darlığı
- gönül dilencisi
- gönül eğlencesi
- gönül eğlendirmek
- gönül eminliği
- gönül eri
- gönül etmek
- gönül ferahlığı
- Gönül ferman dinlemez
- gönül gezdirmek
- gönül hoşluğu
- gönül hoşluğuyla
- gönül indirmek
- Gönül kimi severse güzel odur
- gönül kırmak
- gönül komak
- gönül koymak
- gönül maskarası
- gönül okşamak
- gönül okşayıcı
- gönül rahatlığı
- gönül rızasıyla
- gönül tokluğu
- gönül vermek
- gönül yapmak
- gönül yarası
- gönül yazmak
- gönül yıkmak
- gönülden çıkarmak
- gönülden geçirmek
- Göz görmeyince gönül katlanır
- hatır gönül bilmemek
- kırık gönül
- yarım elma, gönül alma