ÖtükenTürkçe Sözlük

mukatta

kelimesf.-a’ı
{OsT}#77258

Köken

Ar.ḳaṭʿ > taḳṭiʿ > muḳaṭṭaʿ / muḳaṭṭaʿa

مقطع مقطعه

Anlamlar

  1. 1

    Parçalara ayrılmış; kesilmiş; ayrı ayrı olan.

  2. 2

    ed.(Şiir için) kıtalardan oluşan.

  3. 3

    ed.(Şiir için) ölçüsünü bulmak için hecelerine ayrılmış.

  4. 4

    (Söz veya yazı dizisi için) Arap alfabesinde kendisinden sonra gelen harflere birleşmeyen elif, dal, zel, rı, ze, vav gibi harflerden kurulu olan.

Bu sözcükle kurulan deyimler1