ıkta

kelimeis.(ıkta:)-a’ı

Ar.ḳaṭʿ > ıḳṭāʿ

اقطاع

  1. 1

    tar. Sultanın bir toprağı mülk olarak veya sadece vergi gelirinden yararlanmak üzere birine vermesi.

  2. 2

    Bir haraç toprağının gelirinden yararlanmak fakat satmamak üzere birine verilmesi.

  3. 3

    Birini, delil göstermek suretiyle susturmak.