mukata'a

kelimeis.(muka:taa)

Ar.ḳaṭʿ > muḳāṭaʿa

مقاطعه

  1. 1

    Toprağın belli bir kira karşılığında birine bırakılması.

  2. 2

    Bağ, bahçe, arsa vb. haline getirilen ekim toprağı için verilen vergi.

  3. 3

    İmparatorluk döneminde, tımar sistemi dışında kalan vergi kaynaklarına verilen ad.

  4. 4

    huk.Vakıf arsası üzerine yapılan bina veya dikilen ağaç için vakıfa ödenen kira.