munkatı

kelimesf.-ı’ı

Ar.ḳaṭʿ > inḳıṭāʿ > munḳaṭıʿ

منقطع

  1. 1

    Ara verilmiş; kesilmiş.

  2. 2

    Devam etmeyen; son bulmuş.

  3. 3

    Herkesten uzaklaşarak yalnız bir veya birkaç kişi ile ilişki içinde bulunan; toplumdan uzaklaşan.

  4. 4

    Ayrılmış; aradaki bağları koparmış olan.

  5. 5

    mat.Süreksiz; kesikli.