mahkûm
kelimesf.(mahkû:m)Köken
Ar.ḥükm > maḥkūm
محكوم
Anlamlar
- 1
Yargılama sonucu hüküm giymiş olan; hükümlü.
- 2
mecaz.Bir şeye mecbur olan; zorunda olan; bir şeyi yapması kaçınılmaz olan.
- 3
Kötü bir sonuca sürüklenmesi kaçınılmaz olan.
- 4
is.Mahkemece hüküm giymiş kimse; hükümlü.