hâkim
kelimesf.(ha:kim)Köken
Ar.ḥükm > ḥākim
حاكم
Anlamlar
- 1
Egemenliği altında bulunduran; buyruğunu geçiren; sözünü dinleten; egemen; hükmeden.
- 2
Diğerlerine göre baskın çıkan; başta olan; başta gelen.
- 3
Denetimi altında tutan; yöneten; idare eden.
- 4
Bir yeri tam olarak gören; yüksekte olan.
- 5
İradesiyle duygu, davranış ve isteklerini denetleyebilen.
- 6
biy.Kendine benzer canlılar arasında güç bakımından üstün gelen; baskın çıkan; başat; dominant.
- 7
huk.is.Millet adına yargı yetkisini kullanarak uyuşmazlıkları karara bağlayan, bağımsız kamu görevlisi; yargıç.