muhkem

kelimesf.

Ar.ḥükm > taḥkim > muḥkem / muḥkeme

محكم محكمه

  1. 1

    Kesin; açık seçik belli olan.

  2. 2

    Sağlam; sağlamlaştırılmış dayanıklı.

  3. 3

    Bir bozukluğu olmayan; sağlam.

  4. 4

    huk.Değiştirilmesi mümkün olmayan söz, yazı vb.

  5. 5

    zf.Sıkı sıkı; sıkıca.

  6. 6

    mecaz.zf.İyice.