kabışmak

kelimef.

ka-mak (eklemek; yığmak) > ka-b-mak > ka-b-(ı)ş-mak / ka-w-(ı)ş-mak / ka-b-(u)ş-mak / ka-w-(u)ş-mak

  1. 1

    Birbirini sıkmak; kucaklaşmak.

    [ETY][İKPÖy.]

  2. 2

    Kavuşmak; buluşmak.

    [ETY][İKPÖy.]

  3. 3

    Karşılaşmak.

    [ETY][İKPÖy.]

  4. 4

    Bir araya gelmek; toplanmak; birleşmek.

    [ETY][İKPÖy.]