kabramak

kelimef.

{eT}gçl.[-r]#82761

Köken

ka-mak (eklemek; yığmak) > ka-b-mak > ka-b-ra-mak / ka-w-ra-mak

1
Zorla toplamak; bir araya getirmek; sıkmak; birlikte sıkıştırmak; üst üste bastırmak.
[İKPÖy.]