bıt

kelimeis.

bıd / bıt (yans.)

  1. 1

    Gürültülü patırtılı, kaba ve düzensiz konuşmayı; baş ağrıtıcı konuşmayı, gevezelik ve dedikodu etmeyi anlatan kök. bıt bıt etmek, bıt-dak

    [Zülfikar]