bıdıramak

kelimef.

bıd (yans.) > bıd-ır-a-mak

  1. 1

    Kendi kendine konuşmak; mırıldanmak; söylenmek; homurdanmak; fısıldanmak.

  2. 2

    Yersiz ve çok konuşmak.

    [DS]