bıd

kelimeis.

bıd / bıt (yans.)

  1. 1

    Gürültülü patırtılı, kaba ve düzensiz konuşmayı; baş ağrıtıcı konuşmayı, gevezelik ve dedikodu etmeyi anlatan kök. bıd-ı bıdı, bıd-ı-la-mak, bıd-ır bıdır, bıd-ı-ra-mak, bıd bıt, bıd-ra-mak, bıd-ra-ş-mak.

    [Zülfikar]