cak

kelimeis.

Köken

cağ / cah /cak / cığ / cık / cırk / ciğ / ciy (yans.)

1
Çakıl, kum, küçük metal eşya, kurumuş ot, ağaç vb. nesnelerin çarpması, sürtünmesi veya vurması hâlinde çıkan sesleri anlatan kök. cak cak, çak-ır cak-ır.
[Zülfikar]